|
این وصیت نامه ها انسان را می لرزاند و بیدار می کند»(امام خمینی(ره) «همه جا خدا و انسان تنهای تنها،همه جا خاموش و دهشتزا و «انسان تنها و بی همراه، کس نباشد تا بپرسدراه » اما انسان تنها نبود، با انتظار به سر می برد... انتظار حجت خدا... آری حجت خدا راستی او کجا است؟... کجاست آن که کژی ها و کاستی ها را به سامان آورد؟ آن که رسم ستم رابراندازد؟ .. . پرچم عدل برافرازد؟ کجاست آن یادگار پیامبر و امامان؟ کجاست آن آرمان مطلوب حق پرستان؟ کجا است نابودکننده سرکشان و خودسران؟ کجاست ریشه کن کننده معاندان؟ کجاست انتقام گیرنده خون حسین سرور شهیدان؟ کجاست آن که پیشوایان فرمودند... شرار جرقه خون حسین از شرق زبانه کشد، رهبر این قیام وارث حسین «از قم » در جهان طلوع کند... زمینه ساز انقلاب جهانی او شود تا اوبیاید، او از خاندان ماست.. ..» (طلبه شهید علی اکبر مازنی از: نوکنده)
«روزی امام عصر(عج) با اراده خداوند از پس پرده غیب، ظاهر خواهد شد وبساط ظلم و استکبار را از جهان برخواهد کند.» (بسیجی شهید عبدالله کاویان تلوری از: بندرگز)
«من کاملا از روی آگاهی و بینش و درک صحیح و با اعتقاد کامل به این که به خاطر دفاع از آرمان همیشه جاوید تشیع و برای دفاع از مملکت امام زمان حجت ابن الحسن(ع) به جبهه می روم و شهادت در این مسیر را فوز عظیم می دانم بنابراین اگر افرادی درباره ماها که به جبهه می رویم سوءظن دارند بایددر عقیده خود تجدید نظر کنند.» (روحانی شهید غلام رضا علیزاده از: مشهد)
«دشمنان اسلام، ای ابرجنایتکاران! بدانید تا حزب الله زنده است، نخواهدگذاشت که شما نفس بکشید و لطمه ای به این انقلاب اسلامی بزنید. و بدانید بابه شهادت رساندن بچه ها و نوجوانان و پیرمردان و پیرزنان، این مردم حزب الله را نمی توانید از اسلام سرد کنید و بدانید صاحب این انقلاب حضرت مهدی(عج) است.» (محصل شهید علیشاهی از: تهران)
«شعله عشق به اهل بیت پیغمبر عزیز و عشق به ولایت و به امام زمان مهدی(عج) را همواره در وجودت فروزان دار و ملاک و معیار حیات و ممات خویش را جز این مپسند. حفظ جان از واجبات است، پس در حفظ سلامت و طراوت خویش به خاطر رضای خدا و برای توانایی بیش تر در خدمت به ساحت مقدس ولایت کوشاباش.» (دانشجوی شهید نجفعلی کلامی از: تهران) |
بسم الله الرحمن الرحیم
تا يار ز در نيايد امشب ايكاش سحر نيايد امشب
بيرون نروم ز ميهماني تا يار ز در نيايد امشب
امضا نشود كتاب ما تا از يار خبر نيايد امشب
اين سي شب و روز ما نيرزد تا او به نظر نيايد امشب
از کوی تو بوی عطر آمد
برخیز که عید فطر آمد
وداع بارمضان وداع با برترین ماه خداست،وداع با لطیف ترین روزهای زندگی است.نمی دانیم چرا اما وداع
با رمضان ما رایاد آخرین وداع مولایمان حسین (ع) با بانوی نمونه کربلا زینب (س) می اندازد،نمی دانیم
چرا اما سختی وداع بارمضان ما را یادعلمدار وسقای کربلا می اندازدکه طاقت وداع با کودکان حریم حرم
حسین(ع) را نداشت...آخر برای ما هر بهانه ای یاد کربلا را زنده می کند....
خدایا در ساعات پایانی این ماه ما را مشمول رحمت بی پایانت قرار ده واین وداع را آخرین وداع با
(ماه مبارک رمضان) عمرمان قرار مده!
بحق محمد و آل محمد(ص)
باغ خشکیده است، گلها یکی پس ازدیگری پژمرده می شوند صدای چکاوکها به گوش نمی رسد،نسیم بهاری
دیگر چهره ها را نمی نـوازد ، قـمریَـکان نمی خوانـند ، دیری اسـت که دیـگر سنـجاقک ها به باغ نمی آیند و
پروانه ها روی گلها نمی نشـینند ،دیگر دانه های شبنم،هـر صبـح روی زیـبـای گلها رانمی شوید،به زمین که
می نگری ، خـاک تفــتـیده خـبر ازتشنـگی می دهـد ، اندوهـی سخـت و جـانـکاه برفضای باغ ، سـایه افـکـنده
است،دریغ ازطراوت وشادابی گـلها وغنچها! آهسته و آرام گام برمی داری و در دل بــاغ ـبه پـیـش می روی
و بـه هر سـو می نـگری ، چنـگال مـرگ گـلـوی درخـتـان بـاغ را می فـشارد، عشـقـه های دوسـتی و محـبت
بر دیـوارهای بـاغ خـشـکیـده انـد،غـنچه های وفـا دیـگر باز نـمی شـوند،از لالـه های ایــثـار دیـگر خــــبــری
نیـست،کـبوتـر هـای صلح وصـفاپر کشیده اندو بــوتــه گـل مــحـمـدی ،دیـگر گـل نـمـی دهـد . بـه وســط بــاغ
نـزدیـک مـی شــوی ، بـر روی زمـیـن گلـبـرگـهای خـشـکــیده ای می بینـی، چـه گــلبرگـهای زیـبــایی!آه! این
گـلبرگـها از بنفـشه هـای حـیا و عـفـاف ریـخـته است . سپیدار بلند صـداقـت را با اره دروغ و تـزویـر بـریـده
انـد، قـامـت ســـــرو اسـتقامـت خمیده است. صـنـوبـر زیـبای امـر به مــعـروف و نـهـی از منـکر از ریـشـه
در آمـــده اســت، نــــخــل پـــر بــرکت، خـــشــکیده است و ابــــر عدالـت دیگر بر گـســتره ی بــاغ سایـه نمی
اندازد.اطراف بـاغ را بـه جـای گـلهای زیبا علفهای هرز حرص و بخل و حسادت و خیانت پوشانده است، جـغد
شـوم شــقاوت در کـــنار چــنار کهنسال انـســانیت لانه کـرده اسـت، از آب حـیـات بخش خبــری نیســت و بـاغ
تــشـنه ، در فــراق آب ،طـعم تـلخ مـرگ را می چشد.اگر در گوشه و کنار، گیاهی نیمه جـانی دارد، از برکـــت
جــویـبار نـمـاز اســت که آخــرین رمـق زنــدگی را در باغ نـگـاه داشته است.از دور ، چاه آبی بــه چشــم می
خورد، گامهای خود را تــنـد تـر بــرمـی داری،امــیـد رســــیدن بـــه آب ، در چـشــمانــت ســوسـو مـی زنـد، به
لـــب چــاه مــی رســی می نشـــیـنی،سـطل را بـه درون چـاه می اندازی، سطل پایین می رود و طــــناب را بــه
دنـبال خود می کشد.لحظه ای بعد، صدای بـرخـورد ســطل بـا تـه چـــاه بــه گــوش مـی رسـد، بـاز هـم دســـــت
برنـمـی داری، طــنـاب رامــی کشـی تـا سـطل بـیرون می آیـد و با چشــــمان خــــیره ، ســـطــل بــی آب را مـی
نــگری ، بـارقــه امـــیـد ازچـشمـهایـت می رو د ، حیرت سـراسر وجـودت را فـرا می گــیردت ، بــا خـود مـی
گویـی : پـس آب را در کـجا باید جستجو کرد ؟ از دور صــدایی بـه گـوش می رسـد، پیــشــتر مـی روی، صـــدا
آشــناسـت، گــوش مـی سـپـاری،صدایی دلنشین جانـت را می نـوازد : قُل ارایتم ان اصبح ماءُکُم غوراً فـمـن
یاتیکم بما معین.
سخن نـورانـی هفتمـین امـام در خاطـرت می نـشــینـد : هرگـــاه امـام خود را از دسـت بـــدهــید و دیــگــر اورا
نـبـیـنید،چه خواهید کرد؟( بحار الانوار 51/151ح5)
بـار دیـــگـر قـــدم بر خــاک مـی گـذاری و ایـن بــار ِ، بــا دلــی لبــریـز از امیـد، بـرای یـافــتـن آن آب گـوارا
و حیـات بـخــش ، جــام دل را بـا اشــک انـتـــظار شسـتـشو می دهـی، بـا خـود می انــدیـشـی کـه : آری !
سـرانجام روزی آب حیات به گلستان زندگـی بـاز خـواهــد گــشــت، روزی که شـاید بـه زودی فرا بـرسـد.
نـفـس بـاد صـبـا مشـک فـشـان خواهـد شـد
عــالم پـیر دگر باره جـوان خواهـد شـد
ارغـوان، جـام عقـیقـی به سـمـن خـواهـد داد
چشـم نـرگـس بـه شـقـایـق نـگـران خـواهـد شـد
"كتاب نشر گلستان"
سلام بر آل یاسین ،
سلام بر تو ای دعوت کننده خلق به سوی خدا،
سلام بر تو ای درگاه خدا و حاکم و حافظ دین خدا،
سلام بر تو ای حجت خدا و راهنمای بندگان به مقاصد الهیت،
سلام ما بر تو در تمام ساعات شب و روز،
سلام ما بر تو هنگامی که حق را تهلیل و تکبیر گویی،
سلام ما بر تو ای حضرت بقیه الله در خلق زمین ، و
سلام ما بر تو ای امام محفوظ .
